'ఆత్మ' అంటే ఏమిటి?

సాధారణంగ ఆత్మ అనే పదాన్ని చాల చొట్ల వింటుంటాము......వినగానే ఏదో అర్థమయ్యీ అవ్వనట్లుగా ఉంటుంది!...అలగే “నేను” అన్నది కుడా వాడుతూ ఉంటాము. ఆత్మ అన్న పదానికి నేను అన్నది పర్యాయపదం అని చెప్పవచ్చు. మళ్ళి “నేను” అంటే ఏమిటి?...."నేను మగవాడిని/ఆడదానను", "నేను మష్యుడను", "నాకు బాధ కలిగింది/సంతోషం వేసింది", "నాకు కోపం వచ్చింది", అని అంటుంటాము...ఇక్కడ "నేను" అన్నదనికి అర్థం ఏంటి?....ఒకవేళ శరీరం అర్థం అని అందామా అంటే....నా చెయ్యికి దెబ్బ తగిలింది అంటామే తప్ప....చెయ్యిని చూపిస్తూ నాకు దెబ్బ తగిలింది అని సహజంగ అనము.... అట్లాగే ఎవడైన మనల్ని కొట్టినప్పుడు "వాడు నన్ను కొట్టాడు" అని అంటాము.....సొ ఒక్కొక్కసారి శరీరాన్ని ఉద్దేశించి, ఒక్కొక్కసారి ఇంకేదొ పదార్థాన్ని ఉదేశించి నేను అని వ్యవహరిస్తున్నాము...

చార్వకులలాంటి హేతువాదులు ఆత్మ అంటే శరిరము అనే అంటారు...పైన చెప్పిన వ్యవహారాలన్ని శారీరాన్ని ఉద్దెశించినవే అని అంటారు...అలాగే వాళ్ళు పునర్జన్మ, ధర్మము, అధర్మము లాంటివి ఎమి ఉండవు. పుట్టింది - బ్రతికేది సుఖము అన్నదాన్ని పొందటానికి కాబట్టి  "ఋణం కృత్వా ఘ్రుతం పిబేత్" అంటే అప్పు చేసి నెయ్యి తాగమని చెప్తారు...ఇక్కడ నెయ్యి అనేది సుఖమునకు పర్యాయము అని చెప్పవచ్చు....

కాబట్టి ఆత్మ అంటే ఏమిటి అంటే: ఆత్మ శరీరం కాదు......అది ఆకాశం(space) లాగ అన్ని చొట్ల వ్యాప్తమయ్యి ఉండే ఒక పదార్థము....దాని యందె జ్ఞానము, సుఖము, దుఃఖము, కోరిక, ద్వేషము, ఇత్యాదులు ఏవైతే మనము కళ్ళతొ చూడలేమో కనీ అనుభవించగలమో అవి ఉంటాయి. "నాకు బాధ కలిగింది/సంతోషం వేసింది", "నాకు కోపం వచ్చింది" అన్న చోట్ల నేను అన్నపదానికి  పైన పేర్కొనబడిన ఆత్మనే అర్థము. "వాడు నన్ను కొట్టాడు" ఇత్యాది వ్యవహారములలోని నేను అన్నపదానికి శరీరమే అర్థం....మరి నేను అని ఎల ప్రయొగిస్తున్నము అంటే...... అజ్ఙానము వలని అంటే నేను అన్న పదానికి ఆత్మ అర్థము, ఆత్మ వేరు శరీరము వేరు అన్న వివేచన లేకపోవడం వలన confuse అవటం మూలాన అట్లా ప్రయోగిస్తున్నము.      

ఇటువంటి ఆత్మ నిత్యమైనది...అనగా మన శరీరముల లాగ నశించిపోయేది కాదు. ఆత్మ 2 రక్కలు "జీవాత్మ" "పరమాత్మ" అని. మనవి "జీవత్మలు".....ఈశ్వరుడు "పరమాత్మ"....ఇక్కడ ఈశ్వరుడు అంటే శివుడొ....ఇంకో దేవుదో కాదు....వీరందరనూ సృజించీంటువంటి వాడు. శాస్త్రములలో "ఈశ్వర"పదముచేత ఇటువంటి ఈశ్వరుడే చర్చింపబడుతడు...

                                                            

జీవాత్మ

జీవాత్మనందే మనము చెసే మంచి పనులయొక్క ఫలములైనటువంటి "ధర్మము", చెడ్డపనులయొక్క ఫలములైనటువంటి "అధర్మము" ఉంటాయి. ఇటువంటి ధర్మాధర్మములే "అదృష్టం"గా కూడ వ్యవహరింపబడుతాయి. వీటియొక్క ఫలములె సుఖము దుఃఖము. ఇటువంటి ఆత్మను అంగీకరించడం వలన చాల ప్రశ్నలకు సమాధానాలు లభిస్తాయి. ఎందుకంటే అత్మ అనేది ఒక వారధి లంటిది....ఎట్లాగంటే రోజూ చాలమంది పుడుతున్నరు...కాని ఒక్కళ్ళు ధనవంతుల కుటుంబంలొ ....ఇంకొక్కళ్ళు మురికివాడలలొ జన్మిస్తున్నరు ఇలా ఎందుకు తారతమ్యాలు అన్ని చోట్ల ఉన్నాయి?...ఒక్క పుట్టుకలలొనె కాదు ప్రతీ విషయంలొ...ఎక్కడో రోడ్డు ప్రమాదం జరిగి ఉంటుంది....తల్లి తండ్రి చనిపోయి ఉంటారు కాని వాళ్ళ పిల్లాడు పక్కనే దెబ్బలేమీ తగలకుండా పక్కన బ్రతికి ఉంటాడు.....ఇలా ఎందుకు జరుతుంది?......ఏక్కడో దేశంలో వర్షాలు పడవు...అదే కాలంలొ ఒక దేశంలొ అతివృష్టి ఉంటుంది రెండు చోట్లా ప్రజలు అలమటిస్తూ ఉంటారు....మూడో దేశంలొ అంతా సవ్యంగానే ఉంటుంది....ఎందుకు?..అని ప్రశిస్తే ఇప్పటి శాస్త్రవేత్తలు కనిపించే కరణాలు చెప్తారు, కాని  ఆ కారణాలు ఎందుకు ఆ సమయనికి అల ఎందుకు ఇమిడాయి అంటే చెప్పటం కష్టం. ఆత్మని ధర్మా ధర్మలని అంగికరిస్తే పై ప్రశ్నలకి సమాధానలు దొరుకుతాయి. రోడ్డు ప్రమాదం దగ్గర ఆ పిళ్ళాడి ప్రారబ్ధం వలన తల్లిదండ్రులు లేకుండానే బ్రతకాలి. వర్షాల దగ్గరికొస్తే జనాదృష్తం అంటే ఆయా ప్రాంతాలలో ఉండే జనాల పాపపుణ్యాలు ఆయా అతివృష్తి అనావృష్తులకి కారణం. ఇది కేవలం ఐహికంగ ఆత్మని అంగీకరించటం వలన కలిగె చిన్న ప్రయోజనం అని చెప్పవచ్చు.           

న్యాయమతరీత్యా జగత్స్వరూపము

నయ్యాయికులు జగత్తు ఏడు పదార్థాలయొక్క సమ్మహారం అని భావిస్తారు. అవి: ద్రవ్యము, గుణము, కర్మ, సామన్యము, విశేషము, సమవాయము, అభావము.

ద్రవ్యము: పృథివీ, జలం, తెజస్సు, వాయువు, ఆకాశము, కాలము, దిక్కు, ఆత్మ, మనస్సు అని తొమ్మిది రకాలు.

గుణము: రూపము(రంగు), రసము(రుచి), గంధము(వాసన), స్పర్శ, సంఖ్య, పరిమాణము(size),  పృథక్త్వము(తేడా), సంయొగము, విభాగము, పరత్త్వము(ఎక్కువతనము), అపర్త్త్వము(తక్కువతనము), గురుత్త్వము(gravity), ద్రవత్త్వము(పారుట), స్నేహము(కలిసి ఉండుటకు హేతువు), శబ్దము, బుద్ధి, సుఖము, దుఃఖము, ఇఛ్ఛ(desire), ద్వేషము, ప్రయత్నము, ధర్మము, అధర్మము, సంస్కారము అని 24 రకాలు. ఇవి అన్ని పైన చెప్పినటువంటి ద్రవ్యములలొ ఉంటాయి. అంటె ప్రతీ ఒక్క ద్రవ్యంలొ ఉంటాయి అని కాదు...గుణములు ద్రవ్యములలొ మాత్రమే ఉంటాయి....వేరె పదార్థములలొ(కర్మాదులలో) ఉండవు అని అర్థం.

కర్మ అనగా క్రియా(motion)అని అర్ఠం. అది ఉత్-క్షేపణము, అపక్షేపణము, ఆకుంచనము, ప్రసారణము, గమనము అని 5 రకాలు. ఉత్-క్షేపణము అనగ పైకి వెళ్ళుట. అపక్షేపణమనగ  కిందకి వెళ్ళుట. ఆకుంచనమనగ కుంచించుకుపోవటం, ముడుచుకోవటం. ప్రసారణమనగ విచ్చుకోవటం. గమనము అంటె పైచెప్పిన క్రియలకంటె వెరేవిధమైన క్రియలన్నీ అన్ని అర్ఠం. ఈ కర్మలు కూడ ద్రవ్యములయందే ఉంటాయి.

సామన్యము అనగ కొన్ని ఒకేరకమైన వస్తువుల యందు ఉండేటటువంటి ఒక ధర్మము. ఉదా: మనుష్యులయందు ఉండె సామాన్య ధర్మము 'మనుష్యత్త్వం'...పశువులయందు 'పశుత్త్వం'...అంటె కొన్ని పదార్ఠలని ఒక గాటికి చేర్చేది సామన్యము.

విశేషముని వేరే ఒక పోస్ట్ లొ సవివరంగా చెప్తాము. క్లుప్తంగ చెప్పవీలుకాదు.

సమవాయము అనేది ఒక సంబంధం. రెండు విడదీయరాని వస్తువుల మధ్యనున్న సంబంధమె సమవాయము. ఉదా: గులాబి పువ్వునకి దాని రంగుకి ఉండే సంబంధము సమవాయము. చర్మమునకు ఉండే తెలుపు-నలుపు-ఇత్యాది రంగులలి ఉండె సంబంధము. అదే పెన్ను తొ పూసుకునే రంగు కడుక్కుంటే పోతుంది....అక్కడ సిరాకి చర్మానికి సమవయము లేదు సమ్యోగమే ఉన్నది.

అభావము అంటే లేకుండుట. దీని గురించి కూడా ప్రత్యేకమైనటువంటి పోస్ట్ అవసరం.


ఇట్లా జగత్తు వీటియొక్క సమహారమే.

ఈ మత రీత్యా ప్రపంచం లో  ఉన్న వస్తువులన్నీ కూడానూ  పైన పేర్కొన్న ఏడు పదార్థాలలోకే అంతర్భవిస్తాయి...
కుండ  పృథివీలో కి, కాంతి(light) తేజస్సు లోకి ఈ రీత్యా ఉన్న వస్తువులను ఆయా  పదార్థాలుగా
తెలుసుకోవడమే ఈ వివేచనము యొక్క ప్రయోజనము.

 

షడ్ దర్శన పరిచయము

మనకి ఆస్తిక దర్శనములు ఆరు, అవి: న్యాయము, వైశేషికము, పూర్వమీమాంసా, ఉత్తరమీమంసా, యోగము, సాంఖ్యము.
ఆస్తికత్వం అంటె ఇహపరములైనటువంటి లోకములు ఉన్నయనే నమ్మిక. ఈ దర్శనాలన్నింటి యొక్క పరమర్థము ఒక్కటే అది 'మోక్ష్షం'. మరి ఇన్ని దర్శనాలు ఎందుకు?.... లక్క్హ్యం ఒక్కటె కదా? అంటె, మోక్షనికి చెప్పేటటువంటి మార్గములు భిన్నముగా ఉంటాయి, ఎట్లనిన  

న్యాయము

న్యాయశాస్త్రమునందు ముఖ్యముగ పదార్థవిచారణ జరుగుతుంది.మోక్షము తత్త్వజ్ఙానము వలన కలుగుతుంది అన్నది సిధాంతము. లోకములోని పదార్థముల తత్త్వం తెలిసిన తరువాత...మిథ్యాజ్ఙానం నశించినతరువాత ప్రాబ్ధము నశించిన తరువత చివ్వరిదైన దుఃఖము యొక్క నాశనము అయినటువంతి మోక్షము కలుగుతుంది అని వీరి సిధాంతం.  ఈ దర్శనప్రవర్తకులు గోతమ ముని. 

వైశేషికము    

వీరిది కూడా న్యయము వారి తరహాగనె ఉంటుంది కాని సిధాంతలలొ సూక్ష్మ భెదములు ఉంటాయి. ఈ దర్శనప్రవర్తకులు కణాద ముని. 

పూర్వమీమాంసా  

ఈ దర్శనమునందు ముఖ్యముగ యఙ్ఞ యాగాదుల గురించి చర్చించ బడుతుంది. ఈ దర్శన ప్రవర్తకులు జైమినీయ ముని.

ఉత్తరమీమంసా(వేదాంతము)

ఈ దర్శనమునందు నిర్గుణోపాసనము గురించి ఆత్మజ్ఞానము గురించి వివరించబడుతుంది. శంకరాచర్యుల చేత  ప్రవర్తింపబడినటువంటి మతం అద్వైతం, మధ్వాచార్యుల చేత ప్రవర్తింపబడినటువంటి మతం ద్వైతం, రామనుజులచేత ప్రవర్తింపబడినటువంటి మతం విశిష్టాద్వైతం.

సాంఖ్యం

ఈ దర్శనమునందు మోక్షమునకు యోగ సాధనము మార్గముగా చెప్పబడుతుంది. కాకపొతే ఈ దర్శనమునందు ఈశ్వరుడను అంగీకరించరు. కపిల ముని దర్శన ప్రవర్తకులు.

యోగము

ఈ దర్శనమునందు మోక్షమునకు యోగ సాధనము మార్గముగా చెప్పబడుతుంది. కాకపొతే ఈ దర్శనమునందు ఈశ్వరుడను అంగీకరిస్తారు. పతంజలి ముని దర్శన ప్రవర్తకులు.

పరిచయం

ఈ బ్లాగు ద్వార జమ్మలమడక శ్రీనివాసు, జమ్మలమడక సూర్యనారయణ అనబడు మేము ఆర్ష-సనాతనములైనటువంతి షడ్ దర్శనముల లోని కొన్ని ముఖ్యమైనటువంటి ప్రాథమికములైనటువంటి అంశాలను అందరికీ అర్థమయ్యెటట్లుగా వివరించటానికి ప్రయత్నము చేస్తాము.